Storythai

ไม่ใช่เลย .. .
การที่เราคิดว่าทุกอย่างเราจะเปนฝ่ายจบมันลงด้วยความสบายใจ
ความสบายใจของตัวเราเอง
ไม่จิงเลย มันไม่เคยเปนอย่างงั้นเลย

นั่นคือการกระทำของคนที่เสียใจแทบเป็นแทบตาย
นั่นคือการกระทำของคนที่ทุกคนเป็นห่วงและสงสาน
นั่นคือการกระทำของคนที่รักมาก

นั่นน่ะหรอ .. .คือสิ่งที่พยายามทำดีที่สุดแล้ว
แล้วเราหล่ะ

นี่คือการกระทำของคนที่ใจร้าย
นี่คือการกระทำของคนไม่มีหัวใจ
นี่คือการกระทำของคนที่มีคนอื่น
นี่คือการกระทำของคนที่ไม่เสียใจ

ถ้าทุกอย่างมันคือเราจิงๆ
วันนี้ทำไมยังจะต้องร้องไห้อยู่ ??
ทำไมไม่มีความสุขให้ได้จิงๆเหมือนที่เคยพูด
ทำไมถึงยังจะต้องสนใจอะรัยนักหนา

เราไม่รุ้ต้องพูดอะรัยอีก
แค่วันนี้ เวลานี้ และตลอดเวลาที่ผ่านมา
หลังจากเวลานั้นที่เราตัดสินใจเลือกให้ตัวเองเปนคนผิด
ไม่มีวันไหนเลยที่เราไม่เสียใจ

แต่...ทุกอย่าง
ที่ผ่านตาเรามาตลอด
มันไม่มีอะรัยที่จะแสดงให้เหนเลยว่า
การกระทำของเทอมันสัมพันธ์กับคำพูด

ทำไมเราต้องเหนความจิงหลายๆอย่าง
ทำไมจะต้องมีสิ่งเหล่านั้นเพื่อตอกย้ำความไม่จิงของตัวเทอ
ทุกสิ่งทุกอย่าง ตลอดเวลาที่ผ่านมา
มันเคยมีอะรัยจิงออกมาจากตัวเทอบ้างมั้ย
ไม่อยากจะคิดว่า,,ทุกอย่าง,,
พยายามหลอกตัวเองว่ามันคงเปนแค่เรื่องบังเอิน
แต่ยิ่งนานยิ่งชัด เราเองก้อทนไม่ไหว...
เราบริสุทใจมาตลอด แต่มันมาเสียตรงที่เราเปนคนฝังใจ
เราลืมยาก .. .และคงจะยากมากที่สุด
ถ้าเปนสิ่งที่รุนแรงจนน่าจดจำ
ความรักไม่ใช่เรื่องล้อเล่น .. คำว่ารักก้อไม่ใช่แค่คำพูด
ความรักของเราคือคนเพียงคนเดียว
ถ้าความรักของเทอไม่ได้มีแค่เรามันคงไม่ใช่ความรัก

มันจิงที่เทอบอกว่า WE มันเปนคำที่มีความหมาย
แต่ในเมื่อตัวเทอเองก้อไม่ได้หมายความถึงแค่ เรา*
มันจะมีความหมายได้ยังไงสำหรับเรา

เราพยายามจะเปนคนดีให้ได้ เพื่อเทอ
เราพยายามจะเปลี่ยนตัวเองให้ได้ ก้อเพื่อเทอ
ทุกๆอย่างที่ทำมันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับคนอย่างเรา
ถึงทำไม่ได้ แต่ก้อไม่เคยมีวันไหนที่ไม่พยายาม
เรารุ้.. .เทอเองก้ออาจจะพยายามเพื่อเรา   ในบางครั้ง*
ไม่ใช่ว่าเราไม่เหน เรารุ้สึก สัมผัสมันได้ แม้ไม่เหน
ความรุ้สึกดีๆของเราหลายครั้งที่มันกำลังจะกลับมาเปนเหมือนเดิม
แต่มันก้อหลายครั้งเหมือนกันที่มันพังลงเพราะตัวเทอเอง
ไม่ใช่เทอที่เสียใจ เราอาจจะเปนคนที่เสียใจยิ่งกว่า
เราไม่เคยพูดคำว่าไม่รัก จนถึงแม้วันสุดท้าย ก้อไม่เคย
เราไม่เคยทำในสิ่งที่ฝืนใจ...
แม้กระทั่งการพยายามจะเกลียด .. เราก้อไม่ได้ฝืนใจ
มันก้อแค่เราทำไม่ได้เท่านั้นเอง

ทุกวันนี้ก้อยังคงไม่เข้าใจ
ทำไมทุกครั้งที่หลายคนปลอบ ทุกคนพุดไปต่างๆนานา
ว่าดีแค่ไหนที่เราไปจากเทอ ดีแค่ไหนที่หลุดออกมาได้
เทอมันไม่ดี เทอมันไม่มีความจิงใจ
ยังคงไม่เข้าใจว่าทำไมเราถึงจะต้องโกดคนพวกนั้น
ทั้งๆที่เราเองก้อไม่รุ้ความจิงจากตัวเทอ

เราเจบปวดนะ .. .กับความจริงที่มันผ่านตาเราอยู่ทุกวัน
ความจริงที่ไม่ใช่แค่เราคิดไปเอง
ความจริงที่เปนความจริง และเราสามารถร้องไห้ให้กับมันได้
โดยที่ไม่ต้องคิดและรอคำอทิบาย.. .
เราอาจจะผิดที่ไม่เคยมีความเชื่อใจ
สำหรับเรา ความรักของเราก้อเปนแบบนี้
ความรักของเรามีแต่ความกลัว และความไม่เข้าใจ
มันคงจะเปนโชคร้ายที่ทำให้เทอต้องมาเจอคนอย่างเรา
หลายครั้งที่พยายามจะแก้ไข ..
แต่เราแค่คิดว่าตราบใดที่เรายังรักเทอ มันจะไม่มีความเชื่อใจ
จนกว่ามันจะมีวันที่เทอรักเราอย่างบริสุทใจ สัมผัสได้จากความรุ้สึก

ตอนนี้ก้อยังไม่เข้าใจว่าจะมานั่งพิมอะรัยเลื่อนลอยอยู่ตรงนี้
ไม่เข้าใจว่าไม่อายรึไงถ้าใครต้องมารับรุ้ความโง่ของตัวเอง
แค่เข้าใจตัวเองว่าเสียใจ มันเสียใจ
เสียใจจนอึดอัด อยากพูด อยากระบาย
แต่ไม่รุ้จะไปทางไหน .. .
ขอให้ตรงนี้เปนที่สุดท้ายที่จะเกบความรุ้สึกของเราไว้
จนวันที่เราไม่เหลือมันอีก

เราก้อแค่ .. .
แค่เกลียดที่จะต้องยอมรับกับความจริงทุกอย่าง
ก้อเท่านั้นเอง


ความรุ้สึก *

ไม่ใช่เลย .. .
การที่เราคิดว่าทุกอย่างเราจะเปนฝ่ายจบมันลงด้วยความสบายใจ
ความสบายใจของตัวเราเอง
ไม่จิงเลย มันไม่เคยเปนอย่างงั้นเลย

นั่นคือการกระทำของคนที่เสียใจแทบเป็นแทบตาย
นั่นคือการกระทำของคนที่ทุกคนเป็นห่วงและสงสาน
นั่นคือการกระทำของคนที่รักมาก

นั่นน่ะหรอ .. .คือสิ่งที่พยายามทำดีที่สุดแล้ว
แล้วเราหล่ะ

นี่คือการกระทำของคนที่ใจร้าย
นี่คือการกระทำของคนไม่มีหัวใจ
นี่คือการกระทำของคนที่มีคนอื่น
นี่คือการกระทำของคนที่ไม่เสียใจ

ถ้าทุกอย่างมันคือเราจิงๆ
วันนี้ทำไมยังจะต้องร้องไห้อยู่ ??
ทำไมไม่มีความสุขให้ได้จิงๆเหมือนที่เคยพูด
ทำไมถึงยังจะต้องสนใจอะรัยนักหนา

เราไม่รุ้ต้องพูดอะรัยอีก
แค่วันนี้ เวลานี้ และตลอดเวลาที่ผ่านมา
หลังจากเวลานั้นที่เราตัดสินใจเลือกให้ตัวเองเปนคนผิด
ไม่มีวันไหนเลยที่เราไม่เสียใจ

แต่...ทุกอย่าง
ที่ผ่านตาเรามาตลอด
มันไม่มีอะรัยที่จะแสดงให้เหนเลยว่า
การกระทำของเทอมันสัมพันธ์กับคำพูด

ทำไมเราต้องเหนความจิงหลายๆอย่าง
ทำไมจะต้องมีสิ่งเหล่านั้นเพื่อตอกย้ำความไม่จิงของตัวเทอ
ทุกสิ่งทุกอย่าง ตลอดเวลาที่ผ่านมา
มันเคยมีอะรัยจิงออกมาจากตัวเทอบ้างมั้ย
ไม่อยากจะคิดว่า,,ทุกอย่าง,,
พยายามหลอกตัวเองว่ามันคงเปนแค่เรื่องบังเอิน
แต่ยิ่งนานยิ่งชัด เราเองก้อทนไม่ไหว...
เราบริสุทใจมาตลอด แต่มันมาเสียตรงที่เราเปนคนฝังใจ
เราลืมยาก .. .และคงจะยากมากที่สุด
ถ้าเปนสิ่งที่รุนแรงจนน่าจดจำ
ความรักไม่ใช่เรื่องล้อเล่น .. คำว่ารักก้อไม่ใช่แค่คำพูด
ความรักของเราคือคนเพียงคนเดียว
ถ้าความรักของเทอไม่ได้มีแค่เรามันคงไม่ใช่ความรัก

มันจิงที่เทอบอกว่า WE มันเปนคำที่มีความหมาย
แต่ในเมื่อตัวเทอเองก้อไม่ได้หมายความถึงแค่ เรา*
มันจะมีความหมายได้ยังไงสำหรับเรา

เราพยายามจะเปนคนดีให้ได้ เพื่อเทอ
เราพยายามจะเปลี่ยนตัวเองให้ได้ ก้อเพื่อเทอ
ทุกๆอย่างที่ทำมันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับคนอย่างเรา
ถึงทำไม่ได้ แต่ก้อไม่เคยมีวันไหนที่ไม่พยายาม
เรารุ้.. .เทอเองก้ออาจจะพยายามเพื่อเรา   ในบางครั้ง*
ไม่ใช่ว่าเราไม่เหน เรารุ้สึก สัมผัสมันได้ แม้ไม่เหน
ความรุ้สึกดีๆของเราหลายครั้งที่มันกำลังจะกลับมาเปนเหมือนเดิม
แต่มันก้อหลายครั้งเหมือนกันที่มันพังลงเพราะตัวเทอเอง
ไม่ใช่เทอที่เสียใจ เราอาจจะเปนคนที่เสียใจยิ่งกว่า
เราไม่เคยพูดคำว่าไม่รัก จนถึงแม้วันสุดท้าย ก้อไม่เคย
เราไม่เคยทำในสิ่งที่ฝืนใจ...
แม้กระทั่งการพยายามจะเกลียด .. เราก้อไม่ได้ฝืนใจ
มันก้อแค่เราทำไม่ได้เท่านั้นเอง

ทุกวันนี้ก้อยังคงไม่เข้าใจ
ทำไมทุกครั้งที่หลายคนปลอบ ทุกคนพุดไปต่างๆนานา
ว่าดีแค่ไหนที่เราไปจากเทอ ดีแค่ไหนที่หลุดออกมาได้
เทอมันไม่ดี เทอมันไม่มีความจิงใจ
ยังคงไม่เข้าใจว่าทำไมเราถึงจะต้องโกดคนพวกนั้น
ทั้งๆที่เราเองก้อไม่รุ้ความจิงจากตัวเทอ

เราเจบปวดนะ .. .กับความจริงที่มันผ่านตาเราอยู่ทุกวัน
ความจริงที่ไม่ใช่แค่เราคิดไปเอง
ความจริงที่เปนความจริง และเราสามารถร้องไห้ให้กับมันได้
โดยที่ไม่ต้องคิดและรอคำอทิบาย.. .
เราอาจจะผิดที่ไม่เคยมีความเชื่อใจ
สำหรับเรา ความรักของเราก้อเปนแบบนี้
ความรักของเรามีแต่ความกลัว และความไม่เข้าใจ
มันคงจะเปนโชคร้ายที่ทำให้เทอต้องมาเจอคนอย่างเรา
หลายครั้งที่พยายามจะแก้ไข ..
แต่เราแค่คิดว่าตราบใดที่เรายังรักเทอ มันจะไม่มีความเชื่อใจ
จนกว่ามันจะมีวันที่เทอรักเราอย่างบริสุทใจ สัมผัสได้จากความรุ้สึก

ตอนนี้ก้อยังไม่เข้าใจว่าจะมานั่งพิมอะรัยเลื่อนลอยอยู่ตรงนี้
ไม่เข้าใจว่าไม่อายรึไงถ้าใครต้องมารับรุ้ความโง่ของตัวเอง
แค่เข้าใจตัวเองว่าเสียใจ มันเสียใจ
เสียใจจนอึดอัด อยากพูด อยากระบาย
แต่ไม่รุ้จะไปทางไหน .. .
ขอให้ตรงนี้เปนที่สุดท้ายที่จะเกบความรุ้สึกของเราไว้
จนวันที่เราไม่เหลือมันอีก

เราก้อแค่ .. .
แค่เกลียดที่จะต้องยอมรับกับความจริงทุกอย่าง
ก้อเท่านั้นเอง


ความรุ้สึก *

แค่รุ้สึก .. .กลัว

รุ้สึกว่าผมสวย รุ้สึกว่าตัวเองแรด และก้อรุ้สึกว่ารักในหลวง 555+
ก้อเลย รักรุปนี้  :))


แค่รุ้สึกกลัว .. .กลัวหัวใจตัวเอง
ทำไมหล่ะ แล้วต้องทำยังไงหรอ ??



เมื่อหัวใจไม่เคยอยู่กับที่
กลัวที่จะฝากกับใคร กลัวจิงๆ
ทำไม .. .คนที่ฉันเคยอยากจะฝากเอาไว้
กลับไม่เคยสร้างความเชื่อมั่นให้กับฉันเลย
หรือมันผิด ผิดที่ฉัน ??
อยากจะฝากใจ ทั้งๆที่ปราศจากความเชื่อใจ .. .



ไม่ชอบเลย .. .ไม่ชอบให้ใครต่อใครมาคอยถาม
ไม่ชอบให้ใครต่อใครมาปลอบ
เพราะไม่ชอบที่จะพูดคำว่า ไม่ได้เสียใจ
ไม่ชอบให้ใครต่อใครพูด .. .พูดว่า ฉันไม่มีหัวใจ

มีหัวใจ ... แต่ให้ไปหมดแล้วจิงๆ
แล้วฉันจะเหลือให้ใครได้อีก ??????
ฉัน .. .ยังควรจะให้ใครได้อีก


ใคร จะผ่านเข้ามากี่คนที่มาทักทาย.. .
ทั้งถามและห่วง ว่าฉันจะทนอย่างไรไหว
ก้อยังไม่รุ้ ไม่มีเทอ จะทำอะไรต่อไป
เมื่อเทอทำให้เข้าใจ ...ว่าอะไรที่ใจเทอต้องการ

เปล่า .. ไม่ได้เสียใจ
ก้อแค่รุ้เอาไว้


ซักวันฉันจะยิ้ม :)
และ..

ซักวันฉันจะดีพอ !!

ไม่ใช่เลย .. .
การที่เราคิดว่าทุกอย่างเราจะเปนฝ่ายจบมันลงด้วยความสบายใจ
ความสบายใจของตัวเราเอง
ไม่จิงเลย มันไม่เคยเปนอย่างงั้นเลย

นั่นคือการกระทำของคนที่เสียใจแทบเป็นแทบตาย
นั่นคือการกระทำของคนที่ทุกคนเป็นห่วงและสงสาน
นั่นคือการกระทำของคนที่รักมาก

นั่นน่ะหรอ .. .คือสิ่งที่พยายามทำดีที่สุดแล้ว
แล้วเราหล่ะ

นี่คือการกระทำของคนที่ใจร้าย
นี่คือการกระทำของคนไม่มีหัวใจ
นี่คือการกระทำของคนที่มีคนอื่น
นี่คือการกระทำของคนที่ไม่เสียใจ

ถ้าทุกอย่างมันคือเราจิงๆ
วันนี้ทำไมยังจะต้องร้องไห้อยู่ ??
ทำไมไม่มีความสุขให้ได้จิงๆเหมือนที่เคยพูด
ทำไมถึงยังจะต้องสนใจอะรัยนักหนา

เราไม่รุ้ต้องพูดอะรัยอีก
แค่วันนี้ เวลานี้ และตลอดเวลาที่ผ่านมา
หลังจากเวลานั้นที่เราตัดสินใจเลือกให้ตัวเองเปนคนผิด
ไม่มีวันไหนเลยที่เราไม่เสียใจ

แต่...ทุกอย่าง
ที่ผ่านตาเรามาตลอด
มันไม่มีอะรัยที่จะแสดงให้เหนเลยว่า
การกระทำของเทอมันสัมพันธ์กับคำพูด

ทำไมเราต้องเหนความจิงหลายๆอย่าง
ทำไมจะต้องมีสิ่งเหล่านั้นเพื่อตอกย้ำความไม่จิงของตัวเทอ
ทุกสิ่งทุกอย่าง ตลอดเวลาที่ผ่านมา
มันเคยมีอะรัยจิงออกมาจากตัวเทอบ้างมั้ย
ไม่อยากจะคิดว่า,,ทุกอย่าง,,
พยายามหลอกตัวเองว่ามันคงเปนแค่เรื่องบังเอิน
แต่ยิ่งนานยิ่งชัด เราเองก้อทนไม่ไหว...
เราบริสุทใจมาตลอด แต่มันมาเสียตรงที่เราเปนคนฝังใจ
เราลืมยาก .. .และคงจะยากมากที่สุด
ถ้าเปนสิ่งที่รุนแรงจนน่าจดจำ
ความรักไม่ใช่เรื่องล้อเล่น .. คำว่ารักก้อไม่ใช่แค่คำพูด
ความรักของเราคือคนเพียงคนเดียว
ถ้าความรักของเทอไม่ได้มีแค่เรามันคงไม่ใช่ความรัก

มันจิงที่เทอบอกว่า WE มันเปนคำที่มีความหมาย
แต่ในเมื่อตัวเทอเองก้อไม่ได้หมายความถึงแค่ เรา*
มันจะมีความหมายได้ยังไงสำหรับเรา

เราพยายามจะเปนคนดีให้ได้ เพื่อเทอ
เราพยายามจะเปลี่ยนตัวเองให้ได้ ก้อเพื่อเทอ
ทุกๆอย่างที่ทำมันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับคนอย่างเรา
ถึงทำไม่ได้ แต่ก้อไม่เคยมีวันไหนที่ไม่พยายาม
เรารุ้.. .เทอเองก้ออาจจะพยายามเพื่อเรา   ในบางครั้ง*
ไม่ใช่ว่าเราไม่เหน เรารุ้สึก สัมผัสมันได้ แม้ไม่เหน
ความรุ้สึกดีๆของเราหลายครั้งที่มันกำลังจะกลับมาเปนเหมือนเดิม
แต่มันก้อหลายครั้งเหมือนกันที่มันพังลงเพราะตัวเทอเอง
ไม่ใช่เทอที่เสียใจ เราอาจจะเปนคนที่เสียใจยิ่งกว่า
เราไม่เคยพูดคำว่าไม่รัก จนถึงแม้วันสุดท้าย ก้อไม่เคย
เราไม่เคยทำในสิ่งที่ฝืนใจ...
แม้กระทั่งการพยายามจะเกลียด .. เราก้อไม่ได้ฝืนใจ
มันก้อแค่เราทำไม่ได้เท่านั้นเอง

ทุกวันนี้ก้อยังคงไม่เข้าใจ
ทำไมทุกครั้งที่หลายคนปลอบ ทุกคนพุดไปต่างๆนานา
ว่าดีแค่ไหนที่เราไปจากเทอ ดีแค่ไหนที่หลุดออกมาได้
เทอมันไม่ดี เทอมันไม่มีความจิงใจ
ยังคงไม่เข้าใจว่าทำไมเราถึงจะต้องโกดคนพวกนั้น
ทั้งๆที่เราเองก้อไม่รุ้ความจิงจากตัวเทอ

เราเจบปวดนะ .. .กับความจริงที่มันผ่านตาเราอยู่ทุกวัน
ความจริงที่ไม่ใช่แค่เราคิดไปเอง
ความจริงที่เปนความจริง และเราสามารถร้องไห้ให้กับมันได้
โดยที่ไม่ต้องคิดและรอคำอทิบาย.. .
เราอาจจะผิดที่ไม่เคยมีความเชื่อใจ
สำหรับเรา ความรักของเราก้อเปนแบบนี้
ความรักของเรามีแต่ความกลัว และความไม่เข้าใจ
มันคงจะเปนโชคร้ายที่ทำให้เทอต้องมาเจอคนอย่างเรา
หลายครั้งที่พยายามจะแก้ไข ..
แต่เราแค่คิดว่าตราบใดที่เรายังรักเทอ มันจะไม่มีความเชื่อใจ
จนกว่ามันจะมีวันที่เทอรักเราอย่างบริสุทใจ สัมผัสได้จากความรุ้สึก

ตอนนี้ก้อยังไม่เข้าใจว่าจะมานั่งพิมอะรัยเลื่อนลอยอยู่ตรงนี้
ไม่เข้าใจว่าไม่อายรึไงถ้าใครต้องมารับรุ้ความโง่ของตัวเอง
แค่เข้าใจตัวเองว่าเสียใจ มันเสียใจ
เสียใจจนอึดอัด อยากพูด อยากระบาย
แต่ไม่รุ้จะไปทางไหน .. .
ขอให้ตรงนี้เปนที่สุดท้ายที่จะเกบความรุ้สึกของเราไว้
จนวันที่เราไม่เหลือมันอีก

เราก้อแค่ .. .
แค่เกลียดที่จะต้องยอมรับกับความจริงทุกอย่าง
ก้อเท่านั้นเอง


ความรุ้สึก *

แค่รุ้สึก .. .กลัว

รุ้สึกว่าผมสวย รุ้สึกว่าตัวเองแรด และก้อรุ้สึกว่ารักในหลวง 555+
ก้อเลย รักรุปนี้  :))


แค่รุ้สึกกลัว .. .กลัวหัวใจตัวเอง
ทำไมหล่ะ แล้วต้องทำยังไงหรอ ??



เมื่อหัวใจไม่เคยอยู่กับที่
กลัวที่จะฝากกับใคร กลัวจิงๆ
ทำไม .. .คนที่ฉันเคยอยากจะฝากเอาไว้
กลับไม่เคยสร้างความเชื่อมั่นให้กับฉันเลย
หรือมันผิด ผิดที่ฉัน ??
อยากจะฝากใจ ทั้งๆที่ปราศจากความเชื่อใจ .. .



ไม่ชอบเลย .. .ไม่ชอบให้ใครต่อใครมาคอยถาม
ไม่ชอบให้ใครต่อใครมาปลอบ
เพราะไม่ชอบที่จะพูดคำว่า ไม่ได้เสียใจ
ไม่ชอบให้ใครต่อใครพูด .. .พูดว่า ฉันไม่มีหัวใจ

มีหัวใจ ... แต่ให้ไปหมดแล้วจิงๆ
แล้วฉันจะเหลือให้ใครได้อีก ??????
ฉัน .. .ยังควรจะให้ใครได้อีก


ใคร จะผ่านเข้ามากี่คนที่มาทักทาย.. .
ทั้งถามและห่วง ว่าฉันจะทนอย่างไรไหว
ก้อยังไม่รุ้ ไม่มีเทอ จะทำอะไรต่อไป
เมื่อเทอทำให้เข้าใจ ...ว่าอะไรที่ใจเทอต้องการ

เปล่า .. ไม่ได้เสียใจ
ก้อแค่รุ้เอาไว้


ซักวันฉันจะยิ้ม :)
และ..

ซักวันฉันจะดีพอ !!

คนเราควรเชื่อการกระทำมากกว่าคำพูด .. .จริงมั้ย ?

คำถามนี้ก้อไม่ได้ต่างอะรัยกับ
คำถามโลกแตก ..ใครจะตอบได้หล่ะ

ฉันคนนึงคงตอบไม่ได้
:)



คำพูด สวยงาม ดีต่อผู้ฟัง คือสิ่งที่แน่นอนอยู่แล้ว
แต่การกระทำที่ตรงข้ามคำพูดสวยงาม..
นอกจากจะไม่ดีต่อผู้ฟังแล้ว ยิ่งทำร้ายหัวใจ อีกตังหาก

ขอให้ฉันได้เชื่อ
ทั้งการกระทำและคำพุดไปพร้อมๆกัน
ซักทีไม่ได้หรือไง ..




อารมส่วนตัว
เอาดีๆ ขอแบบไม่แรดอ่ะ
อืมม .. .รุ้ว่าทำได้
ก้อทำดิวะ ไม่ใช่แบบนี้ !!!

และฉัน..
ทำไมเปนคนที่งี่เง่า น่ารำคานขนาดนี้เนี่ย
โว้วว วว ว!! เซ็งหว่ะ
:'(




เวลาอัศจรรย์ - เคลิ้มสมาคม
ลงเพลงขัดกับที่อัพ
แต่ไม่ขัดใจ .. .เย้ยย !! ยังไงวะเนี่ย 55+

ไม่ใช่เลย .. .
การที่เราคิดว่าทุกอย่างเราจะเปนฝ่ายจบมันลงด้วยความสบายใจ
ความสบายใจของตัวเราเอง
ไม่จิงเลย มันไม่เคยเปนอย่างงั้นเลย

นั่นคือการกระทำของคนที่เสียใจแทบเป็นแทบตาย
นั่นคือการกระทำของคนที่ทุกคนเป็นห่วงและสงสาน
นั่นคือการกระทำของคนที่รักมาก

นั่นน่ะหรอ .. .คือสิ่งที่พยายามทำดีที่สุดแล้ว
แล้วเราหล่ะ

นี่คือการกระทำของคนที่ใจร้าย
นี่คือการกระทำของคนไม่มีหัวใจ
นี่คือการกระทำของคนที่มีคนอื่น
นี่คือการกระทำของคนที่ไม่เสียใจ

ถ้าทุกอย่างมันคือเราจิงๆ
วันนี้ทำไมยังจะต้องร้องไห้อยู่ ??
ทำไมไม่มีความสุขให้ได้จิงๆเหมือนที่เคยพูด
ทำไมถึงยังจะต้องสนใจอะรัยนักหนา

เราไม่รุ้ต้องพูดอะรัยอีก
แค่วันนี้ เวลานี้ และตลอดเวลาที่ผ่านมา
หลังจากเวลานั้นที่เราตัดสินใจเลือกให้ตัวเองเปนคนผิด
ไม่มีวันไหนเลยที่เราไม่เสียใจ

แต่...ทุกอย่าง
ที่ผ่านตาเรามาตลอด
มันไม่มีอะรัยที่จะแสดงให้เหนเลยว่า
การกระทำของเทอมันสัมพันธ์กับคำพูด

ทำไมเราต้องเหนความจิงหลายๆอย่าง
ทำไมจะต้องมีสิ่งเหล่านั้นเพื่อตอกย้ำความไม่จิงของตัวเทอ
ทุกสิ่งทุกอย่าง ตลอดเวลาที่ผ่านมา
มันเคยมีอะรัยจิงออกมาจากตัวเทอบ้างมั้ย
ไม่อยากจะคิดว่า,,ทุกอย่าง,,
พยายามหลอกตัวเองว่ามันคงเปนแค่เรื่องบังเอิน
แต่ยิ่งนานยิ่งชัด เราเองก้อทนไม่ไหว...
เราบริสุทใจมาตลอด แต่มันมาเสียตรงที่เราเปนคนฝังใจ
เราลืมยาก .. .และคงจะยากมากที่สุด
ถ้าเปนสิ่งที่รุนแรงจนน่าจดจำ
ความรักไม่ใช่เรื่องล้อเล่น .. คำว่ารักก้อไม่ใช่แค่คำพูด
ความรักของเราคือคนเพียงคนเดียว
ถ้าความรักของเทอไม่ได้มีแค่เรามันคงไม่ใช่ความรัก

มันจิงที่เทอบอกว่า WE มันเปนคำที่มีความหมาย
แต่ในเมื่อตัวเทอเองก้อไม่ได้หมายความถึงแค่ เรา*
มันจะมีความหมายได้ยังไงสำหรับเรา

เราพยายามจะเปนคนดีให้ได้ เพื่อเทอ
เราพยายามจะเปลี่ยนตัวเองให้ได้ ก้อเพื่อเทอ
ทุกๆอย่างที่ทำมันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับคนอย่างเรา
ถึงทำไม่ได้ แต่ก้อไม่เคยมีวันไหนที่ไม่พยายาม
เรารุ้.. .เทอเองก้ออาจจะพยายามเพื่อเรา   ในบางครั้ง*
ไม่ใช่ว่าเราไม่เหน เรารุ้สึก สัมผัสมันได้ แม้ไม่เหน
ความรุ้สึกดีๆของเราหลายครั้งที่มันกำลังจะกลับมาเปนเหมือนเดิม
แต่มันก้อหลายครั้งเหมือนกันที่มันพังลงเพราะตัวเทอเอง
ไม่ใช่เทอที่เสียใจ เราอาจจะเปนคนที่เสียใจยิ่งกว่า
เราไม่เคยพูดคำว่าไม่รัก จนถึงแม้วันสุดท้าย ก้อไม่เคย
เราไม่เคยทำในสิ่งที่ฝืนใจ...
แม้กระทั่งการพยายามจะเกลียด .. เราก้อไม่ได้ฝืนใจ
มันก้อแค่เราทำไม่ได้เท่านั้นเอง

ทุกวันนี้ก้อยังคงไม่เข้าใจ
ทำไมทุกครั้งที่หลายคนปลอบ ทุกคนพุดไปต่างๆนานา
ว่าดีแค่ไหนที่เราไปจากเทอ ดีแค่ไหนที่หลุดออกมาได้
เทอมันไม่ดี เทอมันไม่มีความจิงใจ
ยังคงไม่เข้าใจว่าทำไมเราถึงจะต้องโกดคนพวกนั้น
ทั้งๆที่เราเองก้อไม่รุ้ความจิงจากตัวเทอ

เราเจบปวดนะ .. .กับความจริงที่มันผ่านตาเราอยู่ทุกวัน
ความจริงที่ไม่ใช่แค่เราคิดไปเอง
ความจริงที่เปนความจริง และเราสามารถร้องไห้ให้กับมันได้
โดยที่ไม่ต้องคิดและรอคำอทิบาย.. .
เราอาจจะผิดที่ไม่เคยมีความเชื่อใจ
สำหรับเรา ความรักของเราก้อเปนแบบนี้
ความรักของเรามีแต่ความกลัว และความไม่เข้าใจ
มันคงจะเปนโชคร้ายที่ทำให้เทอต้องมาเจอคนอย่างเรา
หลายครั้งที่พยายามจะแก้ไข ..
แต่เราแค่คิดว่าตราบใดที่เรายังรักเทอ มันจะไม่มีความเชื่อใจ
จนกว่ามันจะมีวันที่เทอรักเราอย่างบริสุทใจ สัมผัสได้จากความรุ้สึก

ตอนนี้ก้อยังไม่เข้าใจว่าจะมานั่งพิมอะรัยเลื่อนลอยอยู่ตรงนี้
ไม่เข้าใจว่าไม่อายรึไงถ้าใครต้องมารับรุ้ความโง่ของตัวเอง
แค่เข้าใจตัวเองว่าเสียใจ มันเสียใจ
เสียใจจนอึดอัด อยากพูด อยากระบาย
แต่ไม่รุ้จะไปทางไหน .. .
ขอให้ตรงนี้เปนที่สุดท้ายที่จะเกบความรุ้สึกของเราไว้
จนวันที่เราไม่เหลือมันอีก

เราก้อแค่ .. .
แค่เกลียดที่จะต้องยอมรับกับความจริงทุกอย่าง
ก้อเท่านั้นเอง


ความรุ้สึก *

แค่รุ้สึก .. .กลัว

รุ้สึกว่าผมสวย รุ้สึกว่าตัวเองแรด และก้อรุ้สึกว่ารักในหลวง 555+
ก้อเลย รักรุปนี้  :))


แค่รุ้สึกกลัว .. .กลัวหัวใจตัวเอง
ทำไมหล่ะ แล้วต้องทำยังไงหรอ ??



เมื่อหัวใจไม่เคยอยู่กับที่
กลัวที่จะฝากกับใคร กลัวจิงๆ
ทำไม .. .คนที่ฉันเคยอยากจะฝากเอาไว้
กลับไม่เคยสร้างความเชื่อมั่นให้กับฉันเลย
หรือมันผิด ผิดที่ฉัน ??
อยากจะฝากใจ ทั้งๆที่ปราศจากความเชื่อใจ .. .



ไม่ชอบเลย .. .ไม่ชอบให้ใครต่อใครมาคอยถาม
ไม่ชอบให้ใครต่อใครมาปลอบ
เพราะไม่ชอบที่จะพูดคำว่า ไม่ได้เสียใจ
ไม่ชอบให้ใครต่อใครพูด .. .พูดว่า ฉันไม่มีหัวใจ

มีหัวใจ ... แต่ให้ไปหมดแล้วจิงๆ
แล้วฉันจะเหลือให้ใครได้อีก ??????
ฉัน .. .ยังควรจะให้ใครได้อีก


ใคร จะผ่านเข้ามากี่คนที่มาทักทาย.. .
ทั้งถามและห่วง ว่าฉันจะทนอย่างไรไหว
ก้อยังไม่รุ้ ไม่มีเทอ จะทำอะไรต่อไป
เมื่อเทอทำให้เข้าใจ ...ว่าอะไรที่ใจเทอต้องการ

เปล่า .. ไม่ได้เสียใจ
ก้อแค่รุ้เอาไว้


ซักวันฉันจะยิ้ม :)
และ..

ซักวันฉันจะดีพอ !!

คนเราควรเชื่อการกระทำมากกว่าคำพูด .. .จริงมั้ย ?

คำถามนี้ก้อไม่ได้ต่างอะรัยกับ
คำถามโลกแตก ..ใครจะตอบได้หล่ะ

ฉันคนนึงคงตอบไม่ได้
:)



คำพูด สวยงาม ดีต่อผู้ฟัง คือสิ่งที่แน่นอนอยู่แล้ว
แต่การกระทำที่ตรงข้ามคำพูดสวยงาม..
นอกจากจะไม่ดีต่อผู้ฟังแล้ว ยิ่งทำร้ายหัวใจ อีกตังหาก

ขอให้ฉันได้เชื่อ
ทั้งการกระทำและคำพุดไปพร้อมๆกัน
ซักทีไม่ได้หรือไง ..




อารมส่วนตัว
เอาดีๆ ขอแบบไม่แรดอ่ะ
อืมม .. .รุ้ว่าทำได้
ก้อทำดิวะ ไม่ใช่แบบนี้ !!!

และฉัน..
ทำไมเปนคนที่งี่เง่า น่ารำคานขนาดนี้เนี่ย
โว้วว วว ว!! เซ็งหว่ะ
:'(




เวลาอัศจรรย์ - เคลิ้มสมาคม
ลงเพลงขัดกับที่อัพ
แต่ไม่ขัดใจ .. .เย้ยย !! ยังไงวะเนี่ย 55+

วันนี้ ... .
เรานึกว่าเราจะทำตัวดีได้ซะอีก

ที่ผ่านมาเทอบอกว่าเทอไม่ดี
ไปๆมาๆเราเองกลับแย่กว่านั้นเปนสิบๆเท่า

วันนี้เปนวันที่เราอยากจะแก้ไขเรื่องราวทั้งหมด
เราอยากทำตัวดีๆ
อยากทำอะรัยก้อได้ให้เทอรุ้สึกดี
แต่ผลทุกอย่างมันตรงข้ามกัน
และเราเปนคนทำให้มันเปนอย่างนั้นเอง

เราขอโทดนะเทอ

ขอโทดที่เปนคนแบบนี้
ขอโทดที่ทำไม่ดีกับเทอ
ขอโทดสำหรับทุกๆอย่าง

เรารุ้ว่าเทอเหนื่อย
เหนื่อยกับคนอย่างเรา
คนที่ทำอะรัยไม่เคยนึกถึงคนอื่น
ทุกอย่างจะขึ้นอยู่ที่ตัวเทอแล้ว ...
ว่าเทอยังจะอยากให้มีเราต่อไปวันพรุ่งนี้รึป่าว


HAPPY NEW YEAR
"เรารักเทอ"